Direkt Etkili Oral Antikoagülan Kullanan Atriyal Fibrilasyon Hastalarında Kanama Risk Skorlarının Karşılaştırılması: Bir Gerçek Yaşam Çalışması

Yusuf İnci1, Hasan Ali Barman2, Doğaç Okşen3, Ömer Doğan2, Abdullah Ömer Ebeoğlu2, Sercan Çayırlı5, Mehmet Rasih Sonsöz1, Mehmet Nail Bilen1, Sait Mesut Doğan4

1Department of Cardiology, Başakşehir Çam and Sakura City Hospital, İstanbul, Türkiye
2Department of Cardiology, Institute of Cardiology, İstanbul University-Cerrahpaşa, İstanbul, Türkiye
3Department of Cardiology, Altınbaş University Faculty of Medicine, İstanbul, Türkiye
4Department of Cardiology, Gaziantep University, Gaziantep, Türkiye
5Department of Cardiology, Adnan Menderes University, Aydın, Türkiye

Anahtar Kelimeler: ATRIA skoru; atriyal fibrilasyon; kanama riski; direkt etkili oral antikoagülanlar; HEMORR2 HAGES skoru; ORBIT skoru.

Özet

Amaç: Direkt etkili oral antikoagülan (DOAK) tedavisi alan atriyal fibrilasyon (AF) olgularında kanama komplikasyonları ciddi bir klinik sorun teşkil etmeyi sürdürmektedir. Bu araştırmanın temel hedefi, söz konusu hasta grubunda kanama riskini tahmin etmek amacıyla kullanılan farklı skorlama araçlarının öngörü doğruluklarını birbirleriyle kıyaslamaktır.

Yöntem: Çalışma kapsamında AF tanısı taşıyan ve DOAK (apiksaban, dabigatran, edoksaban veya rivaroksaban) kullanan 447 birey incelenmiştir. Hastane veritabanı taranarak katılımcıların ORBIT, ATRIA ve HEMORR2 HAGES skorları geriye dönük olarak hesaplanmıştır. Araştırmanın birincil sonlanım noktası, klinik olarak anlamlı minör veya majör kanamaların meydana gelmesi olarak tanımlanmış ve risk skorlarının bu olayları ne derece doğru öngörebildiği analiz edilmiştir.

Bulgular: Çalışma grubunun yaş ortalaması 75,6±10,1 yıl olarak saptanmış ve popülasyonun büyük bir kısmını kadın hastalar (%62,2) oluşturmuştur. Bir yıllık izlem periyodu içerisinde 30 olguda (%6,7) en az bir kez majör kanama tablosu gelişmiştir. Majör kanama olaylarını tahmin etme açısından HEMORR2 HAGES, ATRIA ve ORBIT modellerinin doğruluk payları arasında istatistiksel yönden belirgin bir ayrım tespit edilmemiştir. Yapılan çok değişkenli analizler sonucunda; kalp yetersizliği varlığı (OR: 2,028, p=0,009), kanama geçmişi (OR: 3,101, p=0,019), anemi (OR: 0,366, p=0,049) ile birlikte yüksek HEMORR2 HAGES (OR: 1,535, p=0,006) ve ORBIT (OR: 1,849, p<0,014) skorlarının kanama açısından bağımsız risk faktörleri olduğu saptanmıştır.

Sonuç: Elde edilen veriler ışığında, HEMORR2 HAGES ve ORBIT skorlarının gelecekteki kanama riskini belirlemede bağımsız öngörücüler olarak işlev görebileceği anlaşılmıştır. Bu araçların günlük kardiyoloji pratiğine entegre edilmesi, hekimlerin klinik karar alma süreçlerine katkı sağlayarak antikoagülan kullanan hastaların genel yönetimini ve klinik gidişatını iyileştirebilir.